|
 The White Tiger
Hintli yazar Aravind Adiga'nın ilk kitabı olan ve yayımlandığı yıl Man Booker ödülünü alan The White Tiger'ı açıkçası biraz istemeye istemeye okudum...
Niye mi?
Bir kere, ödül alan kitaplara karşı biraz önyargım olduğunu itiraf etmeliyim. Sonra, birden çok popüler olan yazarlara ve kitaplara karşı da önyargılıyım...
Ee bu kadar önyargı bir araya gelince, kitabı okumaya hevesle başlamak mümkün olmadı haliyle :-)
Kitap, Balram Halwai isimli Hintli bir girişimcinin Hindistan'ı ziyarete gelecek olan Çin Hükümet Başkanı Wen Jiabao'ya hitaben yazdığı bir dizi mektup şeklinde kurgulanmış.
Balram, mektuplarında sıfırdan ve sefaletten başlayarak Bangalore'da nasıl başarılı bir girişimci olduğunun hikayesini anlatıyor.
Ana eksende Balram'ın hikayesi varmış gibi görünse de, yazar Balram üzerinden bir dizi ikileme işaret ediyor.
Mesela, Hint kast sistemi ve politik yolsuzluk, Hindistan'ın modern bir ekonomik güç olarak yükselişi ile kırsal alanlardaki ve varoşlardaki inanılmaz boyutlardaki yoksulluk, Hindistan ile Çin arasındaki gerilim, yıllarca yurtdışında yaşamak ile Hindistan'a geri dönmek, Hindu ile Müslüman nüfus arasındaki iletişimsizlik...
Peki, sonuç olarak ben bu kitabı sevdim mi?
Kesinlikle, hayır!
Peki, başlangıçta bahsettiğim önyargılarımdan dolayı mı? :-) Buna da hayır diyorum.
Kitabı pek sevmedim, çünkü işaret ettiği ikilemler artık günümüzde hemen herkesi az çok fikir sahibi olduğu sorunlar.
"Hindistan ve Çin süper güç olarak gelişiyor ama bu ülkede yaşayan farklı sosyal gruplar arasında büyük uçurumlar var" artık dünün haberi...
E anlattığı ortam, verdiği bilgiler çarpıcı değil, -bence- anlatım tarzı, kurgusu da çok enteresan değil...
Sonuç olarak mutlaka okuyun diyebileceğim bir kitap değil. Ama, ilk kitap olarak koskoca Man Booker Ödülü'nü alan bir kitabı böyle acımasızca eleştirmek olur mu? Olur, olur; çok da güzel olur! :-)
Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10
09:08 - 6/9/2009 -
|